الشيخ محمد تقي بهجت
27
جامع المسائل ( فارسي )
شد كه در اثناى عدّه ، مسترابه بوده ، پس صحّت نكاح ، محل تأمل است . 2 طلاق مريض كراهت شديده طلاق مريض طلاق مريض مكروه است به كراهتى اشد از كراهت طلاق ، لكن صحيح است . توارث در عدّهء رجعيّه در فرض مرض و مرد ارث مىبرد از زن اگر در عدهء رجعيه وفات نموده ، نه در بائن و نه بعد از انقضاى عدهء رجعيه و نه در مرض غير مستمر تا فوت . فرض ارث مطلَّقه از شوهر در صورت فوت و و زن ارث مىبرد از شوهر ( در هر قسم طلاق كه باشد ) اگر بميرد شوهر در بين يك سال از طلاق در صورتى كه در اين بين بُرئى براى او حاصل نشده باشد و مرضِ در حال طلاق ، مستمر تا زمان فوت بوده باشد يا آن كه زن بعد از عده خود ، شوهر اختيار نكرده باشد . ادّعاى طلاق در حال صحّت اگر گفت : در حال صحّت طلاق بائن دادهام ، پس در قبول اين دعوى در حق زوجه در نفى ارث او تأمل است . و اگر بينونت به غير طلاق مريض بود ، مثل لعان مريض بعد از قذف زوجه يا آن كه لعان بعد از قذف در حال صحّت بوده ، ارث زن ثابت است تا يك سال ، چنانچه در طلاق ثابت است ، و همچنين در فسخ مرد به عيب مسوّغ در زن و تجدد تحريم مؤبد به مثل رضاع . و ارث بعد از عده به نحو مذكور مخصوص به طلاق مريض است . و اظهر ثبوت ارث زن است اگر چه سؤال طلاق مريض ، از زن باشد و مرد متهم نباشد . [ طلاق ] [ امه ] اگر مريض طلاق داد امه را به طلاق رجعى ، پس در عده آزاد شد و شوهر وفات كرد در مرض قبل از آزادى يا بعد از آن ، ارث مىبرد از او بنا بر مشاركت آزاد در عده با ورثه اگر چه بعد از قسمت باشد . و اما بعد از عده تا يك سال در اقسام طلاق آيا ارث مىبرد